ارگونومی کاربردی برای کاربران کامپیوتر 10

   تخفیف ناراحتی از طریق راه اندازی ایستگاه کار

·        مشکل بالقوه

  •          کیبورد / ماوس :

-         دور از دسترس است

-         بالاست

  •          کیبورد حمایت شده از پشت

موقعیت ضعیف کیبورد یا ماوس میتواند موجب استفاده مفرط از تاندونهای کوچک مچ شود .

 

·        راه حل

ارتفاع کیبورد خود را تنظیم نمائید به این منظور که در زمان تایپ شانه های شما راحت باشد ، مچ ها صاف بوده و آرنج ها با زاویه 90 درجه خم شده و در جوانب بدن شما بصورت ساکن قرار بگیرد .

در صورتیکه نمی توانید ارتفاع کیبورد را تنظیم نمائید صندلی را بالا آورده و برای حمایت از پاهایتان از زیر پائی استفاده کنید

**کیبورد باید صاف بوده و هرگز از پشت حمایت نشود .

 

 

·        مشکل بالقوه

  •         صندلی کوتاه است
  •         تکیه گاه بازو بلند است
  • هرگونه موقعیتی از ابزار که باعث شود شما دائماً مچ ها و ساعد های خود را در یک حالت ساکن تکیه داده و تایپ نمائید موجب  استفاده مفرط تاندونهای مچ شما خواهد شد .

·        راه حل

ارتفاع صندلی :پاهایتان را بطور صاف روی زمین ( یا روی زیرپائی ) قرار دهید .

وضعیت ارتفاع صندلی را تغیر دهید بطوریکه رانهای شما 5/2 الی 5 سانتیمتر بالاتر از زانوهایتان قرار بگیرد .

موقعیت تکیه گاه بازو : زمانیکه آرنج در زاویه ای صحیح قرار دارد ، تکیه گاه بازو را 5/2 الی 5 سانتی متر پائین آرنج تنظیم نمائید .آرنج ها نباید در زمان تایپ وزن خود را بر روی تکیه گاه بازو تحمیل کنند .

موقعیت تکیه گاه پشت :حمایت کننده لومبار را تنظیم نمائید تا راحتی قابل توجهی را در قوس کوچک کمر ایجاد کنید ( یک حوله پیچیده ممکن است حمایت اضافی را مهیا نماید ) .تنها زمانی که تایپ نمی کنید به پشتی صندلی لم دهید .

 

o       تخفیف ناراحتی از طریق مکانیک بدن ( مچ و دست )

تایپ کردن یا کار کردن با ماوس در موقعیت های مچ که خارج از حالت خنثی است یا حرکات بیش از حد مچ تنش را روی عضلات ساعد و تاندونهای مچ افزایش میدهد .

تکیه دادن مداوم مچ بر روی تکیه گاه مچ فشار مستقیمی را روی تونل کارپال قرار داده و موجب استفاده مفرط تاندونهای مچ می شود .

 

محکم گرفتن و فشار آوردن بر روی ماوس بیشتر از 5 دقیقه موجب ایجاد تنش در تاندونهای ساعد و افزایش فشار بر روی تونل کارپال می شود .

 

 

 

 

وضعیت تصحیح شده ( طبیعی )

 

o        کشش ها ی وقفه کوتاه استراحت (Micro-break stretches  )

 

  •      در طول انجام نرمشهای کششی نباید دردی احساس شود . شدت کشش را کاهش دهید و یا کشش را در هر صورت انجام ندهید .
  •      هر کشش را برای 5 الی 10 ثانیه نگهدارید .
  •       کشش را تقریباً 1 تا 2 دقیقه در هر ساعت انجام دهید .

·         کشش عضله باز کننده مچ

گام اول :بازوی راست خود را بطور مستقیم جلوی بدنتان نگه دارید .

گام دوم :نوک انگشتان را بسوی پائین ببرید .

گام سوم :با استفاده از دست چپ خود با ملایمت مچ دستتان را بیشتر بکشید . انگشتان راست خود را تا نقطه ای دور از بدن خود بچرخانید . یک کشش راحت و ملایم باید د ر بالای ساعد شما احساس شود .

گام چهارم :ده ثانیه نگهدارید .

گام پنجم :جهت ها را عوض کنید .

 

·         کشش عضله خم کننده مچ

گام اول :بازوی چپ خود را بطور مستقیم جلوی بدنتان نگه دارید .

گام دوم : پشت مچ دستتان را خم کنید , نوک انگشتان را به سمت بالا نگه دارید .

گام سوم : با استفاده از دست راست خود با ملایمت مچ دستتان را بیشتر بکشید . یک کشش راحت و ملایم باید در زیر ساعد شما احساس شود .

گام چهارم : ده ثانیه نگه دارید .

گام پنجم : جهت ها را عوض کنید .

 

 

/ 0 نظر / 5 بازدید