آیین نامه ایمنی افراد دارای اختلال شنوایی در کارگاه‌ها

فصل اول ـ تعاریف:
اختلال شنوایی مشتمل بر:
1ـ کم شنوا:
به فردی اطلاق می‌گردد که به لحاظ آسیبهای وارده به ساختار شنوایی دارای اختلالشنیداری گردیده به طوری که بدون استفاده از وسایل کمک شنوایی نظیر سمعک قادر به برقراری ارتباط کلامی با اطرافیان خود نباشد.
2ـ ناشنوا:
به فردی اطلاق می‌گردد که به لحاظ آسیبهای وارده به ساختار شنوایی دارای اختلالشنیداری گردیده به طوری که حتی با استفاده از وسایل کمک شنوایی نظیر سمعک قادر به برقراری ارتباط کلامی با اطرافیان خود نباشد.
وسایل و تجهیزات هشداردهنده:
وسایل و تجهیزاتی که توسط آنها از طریق شنوایی و یا سایر حواس، کارگر ناشنوا یا کم شنوا را از موقعیت خاص، شرایط اضطراری و خطرناک به فوریت آگاه نماید.
فصل دوم ـ مقررات:
ماده1ـ کلیه قوانین جاری که برای حفاظت و ایمنی در محیط‌های کاری افراد شنوا وجود دارد در مورد افراد دارای اختلال شنوایی نیز لازم الاجرا می‌باشد.
ماده2ـ کارفرما مکلف است به افرادی که با کارگر دارای اختلال شنوایی سر و کار دارند، آموزش‌های لازم را جهت برقراری ارتباط و به کارگر دارای اختلال شنوایی آموزش‌های ایمنی و روش استـفاده از تجهیزات هشداردهـنده ویژه آنان را از طریق مراجع قانونی ارائه نماید.
ماده3ـ لباس کار کارگر دارای اختلال شنوایی باید بنحوی باشد که کارگر مزبور به راحتی قابل شناسایی باشد .
ماده4ـ کارفرما مکلف است تجهیزات حفاظت فردی مناسب و تجهیزات هشداردهنده ویژه کارگر دارای اختلال شنوایی را در اختیار آنان قرار دهد .
ماده5 ـ وسایل حفاظت فردی و تجهیزات هشداردهنده ویژه کارگر دارای اختلال شنوایی باید در هر نوبت قبل از استفاده و بصورت دوره‌ای (مطابق دستورالعمل‌های شرکت سازنده) کنترل شود.
ماده6 ـ کارفرما مکلف است برای کلیه وسایل حفاظت فردی و تجهیزات هشداردهنده کارگر دارای اختلال شنوایی پرونده مجزا تشکیل و دستورالعمل‌ها، نتایج سرویس، نگهداری و بازرسی‌های فنی و ایمنی را در آن ثبت نماید.
ماده7ـ استفاده از تجهیزات هشداردهنده توسط کارگر دارای اختلال شنوایی در کارگاه‌ها الزامی است.
ماده8 ـ ورود کارگر دارای اختلال شنوایی به بخشهایی از کارگاه که به تجهیزات هشداردهنده مجهز نمی‌باشد ممنوع است. این مکانها باید با علائم اخطاری مناسب مشخص گردد.
ماده9ـ در تمام مکان هایی که حضور و تردد کارگر دارای اختلال شنوایی ضرورت دارد باید سیستم‌های هشداردهنده و راهنمای خروج اضطراری نوری تعبیه گردد .
ماده۱0ـ برای آگاهی کارگر دارای اختلال شنوایی از مخاطرات باید علائم نوشتاری و بصری در کنار دستگاه‌ها و تجهیزات، نصب‌شده و در حوزه دید وی با نور مناسب قرار گیرد.
ماده11ـ باید امکان اطلاع‌رسانی در تمام کارگاه با استفاده از سیستم‌های هشداردهنده مانند سیستم‌های ارتعاشی یا بصری برای کارگر دارای اختلال شنوایی وجود داشته باشد.
ماده12ـ در مکانهایی از کارگاه که وسایل نقلیه عبور و مرور می‌نمایند به منظور جلوگیری از برخورد کارگر دارای اختلال شنوایی باید علائم هشداردهنده مناسب نصب گردد.
ماده13ـ به کارگیری کارگر دارای اختلال شنوایی با دستگاه‌هایی که علامت خرابی دستگاه صرفاً تغییر صدای آن می‌باشد ممنوع است.
ماده۱4ـ شرایط کار کارگر دارای اختلال شنوایی باید به گونه‌ای باشد که در صورت بروز هرگونه خطر، کارگر شنوا بتواند کارگر دارای اختلال شنوایی را از وجود خطر آگاه نماید.
ماده15ـ کارگر دارای اختلال شنوایی باید از نظر حدت بینایی از سلامت کافی برخوردار باشد.
ماده16ـ کارگر دارای اختلال شنوایی باید حداقل دارای سواد خواندن و نوشتن باشد.
ماده17ـ کارگر دارای اختلال شنوایی باید بر اساس ماده 92 قانون کار مورد معایناتشغلی (قبل از استخدام، ادواری و اختصاصی) خصوصاً ارزیابی تخصصی بینایی، شنوایی و تعادلی مطابق دستورالعمل صادره از طرف وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی و سازمان بهزیستی حوزه توانبخشی قرار گیرد و نتایج در پرونده پزشکی آنان ثبت و نگهداری گردد.
ماده18ـ با توجه به شرایط کار کارگر دارای اختلال شنوایی و بمنظور برقراری ارتباط بصری و دیدن چهره دیگران توسط کارگر دارای اختلال شنوایی باید نور مناسب در محیط کار تامین گردد.
ماده19ـ در شرایط قطع برق، برای تامین حداقل نور کافی و راه اندازی تجهیزات هشداردهنده‌ای که با جریان الکتریکی در محیط کار کارگر دارای اختلال شنوایی کار می‌کنند تامین امکانات لازم ضروری است.
ماده20ـ به کار گماری کارگر دارای اختلال شنوایی درمشاغل پر خطر از قبیل کار با جرثقیل‌ها، لیفتراک و نظایر آن ممنوع است.
ماده21ـ کارفرما مکلف است در محیط کار شرایطی را فراهم نماید که میزان شنوایی کارگر دارای اختلال شنوایی در اثر شرایط کار دچار آسیب بیشتر نگردد.
ماده22ـ مسئولیت رعایت مقررات این آیین‌نامه برعهده کارفرمای کارگاه بوده و در صورت وقوع هرگونه حادثه به دلیل عدم توجه کارفرما به الزامات قانونی، مکلف به جبران خسارات می‌باشد.
این آیین‌نامه مشتمل بر دو فصل و22 ماده به استناد مواد85 و 91 قانون کار جمهوری اسلامی ایران درجلسه مورخ 19/7/1389 شورای عالی حفاظت فنی تهیه و در تاریخ 16/11/1389 به تصویب وزیرکار و اموراجتماعی رسیده است.
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی ـ عبدالرضا شیخ‌الاسلامی
/ 0 نظر / 15 بازدید